Ey yolcu, bilirmisin nerden geldin nereye gidiyorsun Gittiğin yeri görmek icin sabırsızlanıyorsun Geldiğin yerden kacmak icin çabaliyorsun Nasil geldin, nasil gideceksin önemli değil Hikayeler onlar Bilirmisin yürürken gördügün ışık elindeki fenerden gelmiyor İçindedir tüm bilgelik, ama fener bu kadar kuvvetliyken Kendi ışığını nasıl göreceksin Üzerinde taşidiğin nedir sırtında kocaman bir torba var İçine toplamişsin “ben”leri Ben diyorsun daha iyi yapabilirdim “Keşke”leride koymuşsun her "ben"e Her "keşke"ye baska isimlerde eklemişsin Seni yoran hayat değil, üstünde taşıdıklarin Üzen başkaları değil, kendi güzelliğini görememek Korkular yalnızlıktan değil, birliği bilememekten geliyor Kaynaktan sana gelen hic bitmeyecek, koy endiseni bir kenara İyiyi yaşamakda var, iyinin eksikliginide tıpkı ışık gibi Karanlik ışığın yokluğu, sevginin unutulmuşluğu Köy fenerini bir kenara yolunu gene bulabileceksin Eğer kaybolursanda içini dinle, belki içini dinleyebilmek icin kayboldun Ey yolcu bilki sadece şimdi var, şimdide sonsuzluk Sonsuzlukda sen varsın, sende evren var
Nazlı Mumcuoğlu McSweeney ‘07